|
|
| Aşk -Sevgi |
|
 Sevdim İşte
|
Ben seni kocaman bir yürekle
sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin
oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın
zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde
olmalıydın, orada kalmalıydın. çok aşka ev
sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu kadar kolay
kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin
artık. Bu yüzden ne ağırlama faslı vardı, ne de
uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.
Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben
dört mevsim baharı yaşadım seninle. çiçek çiçek
açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi
yeşildin. Açelya idin pembeliğinle. Üzerine çiğ
taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir
ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle
anmayı sevdim seni. Denize tutkundum, denizi
sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.
Seni severken dünyayı da sevdim ben,
insanları da... Kendime bile dar gelirken,
içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim
artık. En kızgın, en tahammülsüz olduğum anlarda
bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki sevinç
yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren
senin sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüşün ne
demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu
anladım seninle...
Her şeye rağmen
sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir
zorluk yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye
kafa tutabilirdim. Sen elimden tuttuğunda,
patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim
kendimi.
Menzil
sendin ve ben o menzile
ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok
edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her
şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana ulaştığımdaysa
sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.
Sevdim ve hayrandım da...
Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını,
kurnazlığını, çocukluğunu, olgunluğunu sevdim.
Sesini de sevdim suskunluğunu da. Küçük
oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini,
korkularını sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı,
uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu
zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle
seni
yeterince tarif edecek kadar derin
olmadı.
Seni severken yorulmadım. çünkü
sen yaşam kaynağıydın. Her gün
yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik
kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim
çünkü sen ölmezliğin ta
kendisiydin.
Sevdim işte ötesi
yok… | | |
|
|
| | | | |
